Monikucha online

Pyry z gzikiem

Twaróg z ziemniakami w mundurkach to nasze swojskie, tradycyjnie poznańskie danie zwane w grodzie Przemysława oczywiście pyrami z gzikiem.  Propozycja lekka, rześka i orzeźwiająca, w towarzystwie której wracają wspomnienia z beztroskiego dzieciństwa, które z racji czasów nie było może jakoś specjalnie kulinarnie zróżnicowane i ekscytujące, ale takich hitów jak domowy smalec z kiszonymi ogórkami, domowej roboty pasztet i wędliny, czy właśnie gzik zapomnieć po prostu nie sposób.

Tego typu tradycyjne, rustykalne dania przeżywają ostatnimi czasy swoją drugą młodość i przebojem wracają nawet do modnych i całkiem wykwintnych restauracji, a odpowiednio przygotowane i ciekawie oraz elegancko podane są, mimo swej prostoty, wspaniałą ucztą zarówno dla oka, jak i dla podniebienia.

wersja do druku

Składniki :

  • 700g twarogu
  • 150ml śmietany
  • 1 cebula, drobno pokrojona
  • 3 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 4 rzodkiewki + dodatkowo do ozdoby
  • 1 ½ łyżeczki chrzanu
  • sól, pieprz, chili do smaku
  • koperek, szczypiorek, sałata do ozdoby
  • ziemniaki

Przygotowanie :

 

Twaróg razem ze śmietaną i chrzanem przekładamy do miski i za pomocą blendera miksujemy razem, aż uzyskamy gładką masę, którą łączymy z cebulą, czosnkiem oraz rzodkiewką i przyprawiamy do smaku. Tak przygotowany ser odstawiamy do lodówki na 1-2 godziny aby smaki się przeniknęły.

 

Gzik podajemy z ziemniakami, które można przygotować i podać na różne sposoby:

  • ugotowane w mundurkach lub bez
  • upieczone w piekarniku
  • upieczone na grillu
  • jeżeli pieczemy ziemniaki w piekarniku pamiętajmy, aby kupić odpowiedni gatunek ziemniaka, jeżeli dodatkowo natrzemy bulwę solą uzyskamy pyszną, chrupiącą skórkę🙂
  • przed pieczeniem nacinamy skórkę ziemniaka na krzyż, dzięki czemu pod wpływem wysokiej temperatury ziemniak się „otworzy” zgodnie z nacięciem.

 

ZOBACZ  RÓWNIEŻ:

  

Sierpień 8, 2010 - Posted by | kuchnia polska, o jedzeniu i piciu, sery, wegetariańskie, ziemniaki | , ,

7 komentarzy »

  1. Ależ nabrałam ochoty na takiego ziemniaczka:) Pycha:)

    Komentarz - autor: wiosenka27 | Sierpień 8, 2010 | Odpowiedz

  2. smakowicie się prezentuje!

    Komentarz - autor: Paula | Sierpień 8, 2010 | Odpowiedz

  3. Ha! Moja siostra przeprowadziła się do Poznania i czasem takie śmieszne nazwy jej Poznaniak wypowiada. Nazywa się super i super wygląda, super też smakuje, wiem bo sobie kiedyś zrobiłam🙂

    Komentarz - autor: Nobleva | Sierpień 8, 2010 | Odpowiedz

  4. kiedyś, w szkolnej stołówce, nie doceniałam tego dania, teraz to co innego🙂

    Komentarz - autor: Nina | Sierpień 8, 2010 | Odpowiedz

  5. Fajne, swojskie danie;-)

    Komentarz - autor: grumko | Sierpień 8, 2010 | Odpowiedz

  6. Wiosenka, proste, szybkie i smaczne, nie dziwie sie, ze nabralas ochoty🙂
    Paula, zachecam do sprobowania, bo smakowicie rowniez smakuje🙂
    Nobleva, niestety coraz mniej ludzi mowi juz gwara poznanska, a szkoda😦
    Nina, ja ze szkolnej stolowki tylko zupe mleczna i kotlety mielone pamietam. Szkolna stolowka chyba nie byla najlepszym miejscem, bo rzadko kto ja docenia🙂
    Grumko, w porownaniu z tym co ty gotujesz, pyry z gziekiem sa bardzo swojskie🙂

    Komentarz - autor: Monikucha | Sierpień 8, 2010 | Odpowiedz

  7. czasy dzieciństwa mi sie przypomniały, mniami

    Komentarz - autor: aga-aa | Sierpień 9, 2010 | Odpowiedz


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: